งินกับรันงิคุ จาก bleach

posted on 30 Oct 2012 06:53 by happy-sunflower
พี่สาวแต่งฮับ เห็นว่าสนุกดีเลยขอยืมมาลง คราวหน้าจะลองแต่งเองบ้างล่ะ อิ ๆ ๆ >w<
 
------------------------------------------------------
 
 
 เราเจอกันในวันที่หิมะตกหรือเปล่า...


ฉัน...จำไม่ได้ หรือต่อให้บอกว่าจำได้ เธอก็คงไม่เชื่อฉันหรอก ใช่มั้ย? รัน...


แต่เราสองคนน่ะ...จากกันในวันที่หิมะตกแน่ ๆ...


หิมะ...เย็น...


ฉันได้ยินเสียงเธอ ขณะฉันเดินย่ำหิมะจากไปไกลโดยไม่หันหลังกลับไปมองเธออีกเป็นครั้งที่สอง...


เสียงของรันในความทรงจำเหมือนจะฉุดรั้งฉันไว้ ไม่ให้จากไปไหน...


'มือของงินเย็นเสมอเลยนะ'



ฉันยกฝ่ามือทั้งสองขึ้นมอง เหยียดยิ้มหยามหยันตัวเองที่มุมปาก นั่นสินะ...



แต่มือนี้แหละ...ที่จะคอยปกป้องเธอเอง...



ถึงต่อไปมือคู่นี้...จะกลายเป็นมือที่เธอแสนเกลียด... แต่ฉันก็จะไม่หยุดยั้งความคิดของตัวเอง


ก้าวต่อไป...ก้าวต่อไป...


หิมะตกหนาขึ้นทุกที... เย็นเฉียบ...


ฉันหวังว่า...ความเย็นเฉียบตามร่องแก้มนี้ก็คือหิมะด้วยเช่นกัน...



---------------------------------------------------------------
 

 
ฉันหวังจะได้เห็นอะไรในครั้งสุดท้ายของชีวิต...


ฉัน...ยังจะหวังได้อีกเหรอ?...


...รัน...


"งิน!"


ดวงตาที่ใกล้จะลาลับหรี่ปรือขึ้นอีกครั้ง --ร่างที่กระโดดลงมา ราวกับความฝันมากกว่าความจริง...


...รัน...


"งิน!"


ลมหายใจอุ่น ๆ ที่ปะทะใบหน้าทำให้ฉันรู้ว่า... รันอยู่ตรงหน้าจริง ๆ แต่เสียดาย...ที่ตาของฉันพร่ามัวจนมองไม่เห็นเธอเสียแล้ว


แต่ฉันก็ดีใจนะ...ดีใจมาก...


ความเย็นเฉียบที่แก้มทำให้ฉันนึกถึงหิมะในวันที่จากกัน ...รัน...


ฉัน...ยิ้มอยู่หรือเปล่า? คงไม่สินะ... ไม่เลย...


"รัน... ฉันทำเธอร้องไห้อีกแล้ว"


น่าสมเพช... คนที่บอกว่าจะปกป้องรันให้ได้


คนที่บอกว่า...จะทำให้รันมีความสุข


คนที่บอกว่า...จะคอยช่วยเหลือรัน...


คนที่บอกว่า... จะกลับมาหารันเสมอ...


คน ๆ นั้นกลับดีแต่ทำให้รันร้องไห้เสมอมา


ฉันยิ้มออกมา... ก็เพราะว่าฉันน่ะ... อยากจะยิ้มให้รันมาโดยตลอด...


"ขอโทษ"


จบแล้ว... รัน...


...จบแล้ว...


ลมหายใจสุดท้ายผ่อนออกจากร่าง ก่อนจะเงียบหายไป... ทิ้งไว้เพียงร่างที่เริ่มเย็นเฉียบ...


เย็นเหมือนมือที่เย็นอยู่เสมอ...


เย็นเหมือนหิมะ...


รัน...


แม้แต่ตอนนี้...หิมะก็ยังหยาดพรมลงบนแก้มของฉันไม่ขาดสาย...


...เย็น...จับใจ...

 
 



 
 
------------------------------------------------------------------
 
ฉันดีใจ...ที่ได้พูดคำว่า "ขอโทษ" กับเธอ
 
แต่ฉันก็ยังแอบหวัง...ว่าฉันจะได้บอก "รัก" เธอสักวัน...
 
 
...แม้มันจะเป็นวัน...ที่ไม่มีวันมาถึง...
 
 
 
 
 
จำไว้นะรัน
 
ไม่ว่าฉันจะเคยพูดหรือไม่เคยพูดกับเธอ
 
...แต่สำหรับฉันแล้ว เธอคือ...คนรัก...เพียงคนเดียวของฉัน...
 
 
 
 
 
...เป็นคนรักคนแรก เป็นคนรักคนสุดท้าย...และเป็นคนรักตลอดไป...
 

 
 
------------------------------------------------------------------

Comment

Comment:

Tweet